Lekcja 134

Lekcja 133
Lekcja 135

Lekcja 134.

Listen to “LEKCJA 134 – Niech ujrze╠Ę wybaczenie takim, jakim jest.” on Spreaker.

Niechaj ujrze╠Ę przebaczenie takim, jakim jest.

Przyjrzyjmy sie╠Ę dzis╠ü znaczeniu s┼éowa ÔÇ×przebaczyc╠ü”, poniewaz╠ç istnieje tendencja do jego zniekszta┼écania i postrzegania przebaczenia jako czegos╠ü, co pocia╠Ęga za soba╠Ę niesprawiedliwe wyrzeczenie sie╠Ę s┼éusznego gniewu, jako niesprawiedliwego i niezas┼éuz╠çonego daru, jako ca┼ékowitego zaprzeczania prawdzie. Zgodnie z┬átakim pogla╠Ędem na przebaczenie, musi byc╠ü ono widziane jako zwyk┼éy ekscentryczny kaprys, a ten kurs wydaje sie╠Ę opierac╠ü zbawienie na zachciance.

Ten wypaczony pogla╠Ęd na przebaczenie moz╠çesz ┼éatwo skorygowac╠ü, kiedy zaakceptujesz fakt, z╠çe prawda nie prosi o przebaczenie. Ono musi byc╠ü ograniczone tylko do tego, co jest fa┼észywe. Jest bezzasadne w odniesieniu do wszystkiego opr├│cz iluzji. Prawda jest tym, co stworzy┼é B├│g i jej przebaczanie jest bez sensu. Wszelka prawda nalez╠çy do Niego, odzwierciedla Jego prawa i promieniuje Jego Mi┼éos╠ücia╠Ę. Czy to wymaga przebaczenia? Jak m├│g┼ébys╠ü przebaczac╠ü temu, co bezgrzeszne i wiecznie z╠çyczliwe?

G┼é├│wna trudnos╠üc╠ü, na jaka╠Ę napotykasz, gdy chcesz ca┼ékowicie przebaczyc╠ü, polega na tym, z╠çe wcia╠Ęz╠ç wierzysz, iz╠ç musisz przebaczyc╠ü prawdzie, a nie iluzjom. Uwaz╠çasz przebaczenie za daremna╠Ę pr├│be╠Ę spogla╠Ędania poza to, co naprawde╠Ę istnieje, przymykania oczu na prawde╠Ę i za nieuzasadniona╠Ę pr├│be╠Ę oszukiwania samego siebie przez czynienie iluzji prawda╠Ę. Ten wypaczony pogla╠Ęd wskazuje na to, z╠çe idea grzechu wcia╠Ęz╠ç utrzymuje sie╠Ę w twym umys╠üle.

Poniewaz╠ç mys╠ülisz, z╠çe twe grzechy sa╠Ę prawdziwe, patrzysz na przebaczenie jak na oszustwo. Albowiem nie jest moz╠çliwe uwaz╠çac╠ü grzech za prawdziwy i nie wierzyc╠ü, z╠çe przebaczenie jest k┼éamstwem. Zatem przebaczenie naprawde╠Ę jest tylko grzechem, podobnie jak ca┼éa reszta. Ono g┼éosi, z╠çe prawda jest fa┼észywa, gdy us╠ümiecha sie╠Ę do nieczystych i zepsutych, jak gdyby byli niewinni jak ma┼ée dzieci i biali jak s╠ünieg. To, co prawda uwaz╠ça za moz╠çliwe do osia╠Ęgnie╠Ęcia, jest tylko jej z┼éudnym mniemaniem. Chcia┼éaby widziec╠ü s┼éusznos╠üc╠ü w tym, co jest wyraz╠ünie b┼ée╠Ędne; chcia┼éaby widziec╠ü dobro w tym, co wstre╠Ętne.

Zgodnie z takim pogla╠Ędem przebaczenie nie jest ocaleniem. Jest ono tylko kolejnym znakiem tego, z╠çe grzech jest niewybaczalny i co najwyz╠çej moz╠çna go ukryc╠ü, moz╠çna mu zaprzeczyc╠ü lub tez╠ç przypisac╠ü inna╠Ę nazwe╠Ę, gdyz╠ç przebaczenie jest zdrada╠Ę prawdy. Winy nie moz╠çna wybaczyc╠ü. Jes╠üli zgrzeszysz, twoja wina be╠Ędzie trwac╠ü wiecznie. Ci kt├│rym wybaczono w oparciu o przekonanie, z╠çe grzech jest prawdziwy, sa╠Ę wystawieni na z╠ça┼éosne pos╠ümiewisko i sa╠Ę podw├│jnie pote╠Ępieni: najpierw, przez samych siebie, poniewaz╠ç uwaz╠çaja╠Ę, z╠çe zgrzeszyli i jeszcze raz przez tych, kt├│rzy im wybaczyli.

Dla grzechu jest nierzeczywiste wszystko to, co czyni przebaczenie czyms╠ü naturalnym, wynikaja╠Ęcym ze zdrowego rozsa╠Ędku, przynosza╠Ęcym wielka╠Ę ulge╠Ę tym, kt├│rzy go udzielaja╠Ę i ciche b┼éogos┼éawien╠üstwo tym, kt├│rzy je otrzymuja╠Ę. Przebaczenie nie aprobuje iluzji, lecz zbiera je lekko z odrobina╠Ę s╠ümiechu i ┼éagodnie k┼éadzie u st├│p prawdy. A tam one ca┼ékowicie znikaja╠Ę.

Przebaczenie jest jedyna╠Ę rzecza╠Ę pos╠ür├│d iluzji tego s╠üwiata, kt├│ra reprezentuje soba╠Ę prawde╠Ę. Postrzega ono nicos╠üc╠ü tych iluzji i potrafi przejrzec╠ü tysia╠Ęce ich form, w kt├│rych moga╠Ę sie╠Ę pojawic╠ü. Patrzy na k┼éamstwa, ale nie da sie╠Ę oszukac╠ü. Nie zwraca uwagi na samooskarz╠çajace piski grzesznik├│w oszala┼éych z winy. Ono patrzy na nich ┼éagodnym wzrokiem, m├│wia╠Ęc kaz╠çdemu: ÔÇ×M├│j bracie, to co mys╠ülisz, nie jest prawda╠Ę.”

Si┼éa╠Ę przebaczenia jest jego uczciwos╠üc╠ü, jest ono bowiem tak niezepsute, z╠çe widzi iluzje jako iluzje, a nie jako prawde╠Ę. Jest tak dlatego, z╠çe ono staje sie╠Ę rzecznikiem prawdy w obliczu k┼éamstw; wielkim odnowicielem prostej prawdy. Dzie╠Ęki swej zdolnos╠üci niezauwaz╠çania tego, czego nie ma, otwiera droge╠Ę do prawdy, kt├│ra by┼éa blokowana przez sny o winie. Teraz masz juz╠ç swobode╠Ę poda╠Ęz╠çania ta╠Ę droga╠Ę, kt├│ra╠Ę twoje prawdziwe przebaczenie dla ciebie otwiera. Bowiem jes╠üli jakis╠ü brat otrzyma┼é od ciebie ten dar, drzwi do prawdy zostaja╠Ę dla ciebie w ten spos├│b otwarte.

Istnieje bardzo prosty spos├│b odnalezienia drzwi do prawdziwego przebaczenia, szeroko otwartych w powitaniu. Gdy dos╠üwiadczasz pokusy wytknie╠Ęcia komus╠ü jakiegokolwiek grzechu, nie pozw├│l swemu umys┼éowi rozpamie╠Ętywac╠ü tego, co mys╠ülisz, z╠çe on uczyni┼é, poniewaz╠ç jest to samooszukiwanie. Zapytaj zamiast tego, ÔÇ×Czy oskarz╠çy┼ébym o taki czyn siebie?”

W ten spos├│b ujrzysz alternatywy wyboru, kt├│re czynia╠Ę ten wyb├│r sensownym i uwalniaja╠Ę tw├│j umys┼é od winy i b├│lu, czynia╠Ęc go takim, jakim Sam B├│g chcia┼é z╠çeby by┼é i jakim on jest w s╠üwietle prawdy. To tylko k┼éamstwa, z╠çe on by pote╠Ępia┼é. W obliczu prawdy istnieje tylko niewinnos╠üc╠ü. Przebaczenie staje pomie╠Ędzy iluzjami i prawda╠Ę; pomie╠Ędzy tym s╠üwiatem, kt├│ry widzisz i tym, kt├│ry jest poza nim; pomie╠Ędzy piek┼éem winy i brama╠Ę Nieba.

Poprzez ten most, tak mocny jak mi┼éos╠üc╠ü, kt├│ra udzieli┼éa mu swego b┼éogos┼éawien╠üstwa, wszystkie koszmarne sny o tym co z┼ée, o nienawis╠üci i ataku, sa╠Ę w milczeniu przeniesione do prawdy. Nie sa╠Ę juz╠ç utrzymywane by mog┼éy narastac╠ü, robic╠ü ha┼éas i przeraz╠çac╠ü g┼éupiego s╠ünia╠Ęcego, kt├│ry w nie wierzy. On zosta┼é ┼éagodnie przebudzony ze swego snu, poprzez zrozumienie, z╠çe nigdy nie by┼éo tego, co mys╠üla┼é, z╠çe w nim┬áwidzia┼é. I teraz nie moz╠çe on juz╠ç uwaz╠çac╠ü, z╠çe odm├│wiono mu ocalenia.

Nie musi juz╠ç walczyc╠ü o swoje zbawienie. Nie musi zabijac╠ü smok├│w, kt├│re, jak mys╠üla┼é, go s╠üciga┼éy. Ani tez╠ç nie musi wznosic╠ü wielkich kamiennych mur├│w i z╠çelaznych drzwi, kt├│re mia┼éyby mu zapewnic╠ü bezpieczen╠üstwo. Moz╠çe usuna╠Ęc╠ü cie╠Ęz╠çki i bezuz╠çyteczny pancerz, uczyniony po to, by przykuc╠ü jego umys┼é do strachu i nieszcze╠Ęs╠ücia. Jego krok jest s╠üwietlisty i gdy podnosi on swa╠Ę stope╠Ę krocza╠Ęc naprz├│d, zostawia za soba╠Ę gwiazde╠Ę, by wskazywa┼éa droge╠Ę tym, kt├│rzy za nim ida╠Ę.

Przebaczenie trzeba praktykowac╠ü, poniewaz╠ç ten s╠üwiat nie potrafi dostrzec jego znaczenia, ani nie moz╠çe tez╠ç zapewnic╠ü przewodnika, by cie╠Ę nauczy┼é korzys╠üci z niego p┼éyna╠Ęcych. Ani jedna mys╠ül tego s╠üwiata nie prowadzi do zrozumienia praw, jakim ono podlega, ani Mys╠üli, kt├│ra╠Ę odzwierciedla. Jest ono tak obce temu s╠üwiatu, jak twoja w┼éasna rzeczywistos╠üc╠ü. Ajednak ono ┼éa╠Ęczy tw├│j umys┼é z rzeczywistos╠ücia╠Ę, kt├│ra jest w tobie.

Dzis╠ü c╠üwiczymy prawdziwe przebaczenie, by tego po┼éa╠Ęczenia juz╠ç d┼éuz╠çej nie op├│z╠üniac╠ü. Albowiem chcielibys╠ümy spotkac╠ü sie╠Ę z nasza╠Ę rzeczywistos╠ücia╠Ę w atmosferze wolnos╠üci i pokoju. Nasze c╠üwiczenia sa╠Ę krokami rozs╠üwietlaja╠Ęcymi droge╠Ę wszystkim naszym braciom, poda╠Ęz╠çaja╠Ęcym za nami do rzeczywistos╠üci, kt├│ra╠Ę z nimi wsp├│┼édzielimy. Aby to spe┼énic╠ü, przeznaczmy dwa razy w cia╠Ęgu dnia kwadrans by spe╠Ędzic╠ü go z Przewodnikiem Kt├│ry rozumie znaczenie przebaczenia i zosta┼é przys┼éany by nas tego nauczyc╠ü. Popros╠ümy go:

Niechaj ujrz─Ö przebaczenie takim, jakim jest.

Naste╠Ępnie wybierzmy jednego brata, jakiego on poleci i wyliczmy jego ÔÇ×grzechy”, jeden po drugim, tak jak pojawiaja╠Ę sie╠Ę w twym umys╠üle. Nie rozpamie╠Ętuj z╠çadnego z nich, ale us╠üwiadom sobie to, z╠çe uz╠çywasz jego ÔÇ×przeste╠Ępstw” tylko do wybawienia tego s╠üwiata od wszelkich idei grzechu. Rozpatrz przelotnie wszystkie z┼ée rzeczy, kt├│re o nim mys╠üla┼ées╠ü i za kaz╠çdym razem zapytaj sie╠Ę, ÔÇ×Czy pote╠Ępi┼ébym siebie za ten czyn?”

Uwolnij go od od wszelkich mys╠üli, jakie mia┼ées╠ü na temat jego grzesznos╠üci. I teraz jestes╠ü juz╠ç przygotowany do wolnos╠üci. Jes╠üli c╠üwiczy┼ées╠ü che╠Ętnie i szczerze, zaczniesz dos╠üwiadczac╠ü wraz╠çenia, jakbys╠ü sie╠Ę unosi┼é, poczujesz utrate╠Ę wagi w okolicy klatki piersiowej oraz g┼ée╠Ębokie i pewne uczucie ulgi. Pozosta┼éy czas powinien byc╠ü przeznaczony na dos╠üwiadczanie uwolnienia od wszelkich cie╠Ęz╠çkich ┼éan╠ücuch├│w, w kt├│re mys╠üla┼ées╠ü zakuc╠ü swego brata, ale w kt├│re to ty by┼ées╠ü zakuty.

Przebaczenie powinienes╠ü c╠üwiczyc╠ü przez ca┼éy dzien╠ü, gdyz╠ç jeszcze wiele razy zapomnisz jego prawdziwego znaczenia i be╠Ędziesz siebie atakowac╠ü. Gdy to sie╠Ę zdarzy, pozw├│l swemu umys┼éowi przejrzec╠ü te╠Ę iluzje╠Ę, gdy m├│wisz:

Niechaj ujrze╠Ę przebaczenie takim, jakim jest. Czy pote╠Ępi┼ébym siebie za ten czyn? Nie be╠Ęde╠Ę przykuwa┼é sie╠Ę tym ┼éan╠ücuchem.

Cokolwiek czynisz, pami─Ötaj to:

Nikt nie jest krzy┼╝owany w pojedynk─Ö i nikt nie mo┼╝e wst─ůpi─ç do Nieba sam.



Lekcja 133
Lekcja 135

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>