Lekcja 159

Lekcja 158
Lekcja 160

Lekcja 159.

Listen to “LEKCJA 159 – Daje╠Ę cuda, kto╠üre otrzyma┼éem.” on Spreaker.

Daje╠Ę cuda, kt├│re otrzyma┼éem.

Nikt nie moz╠çe dawac╠ü tego, czego nie dosta┼é. Aby dac╠ü jaka╠Ęs╠ü rzecz trzeba najpierw ja╠Ę posiadac╠ü. Co do tego prawa Nieba i prawa tego s╠üwiata sa╠Ę zgodne. Ale tu pojawia sie╠Ę takz╠çe r├│z╠çnica. Ten s╠üwiat wierzy, z╠çe aby posiadac╠ü jaka╠Ęs╠ü rzecz trzeba ja╠Ę zatrzymac╠ü. Zbawienie naucza odwrotnie. Rozpoznac╠ü, z╠çe otrzyma┼ées╠ü, moz╠çesz tylko poprzez dawanie. Dawanie stanowi dow├│d, z╠çe to, co masz, jest twoje.

Rozpoznajesz, z╠çe jestes╠ü uzdrowiony wtedy, kiedy dajesz uzdrowienie. Akceptujesz siebie, jako kogos╠ü, komu przebaczono, wtedy, kiedy sam przebaczasz. Rozpoznajesz swego brata jako siebie i wtedy postrzegasz swoja╠Ę pe┼énie╠Ę. Nie istnieje cud, kt├│rego nie m├│g┼ébys╠ü dawac╠ü, poniewaz╠ç wszystkie zosta┼éy ci dane. Odbierz je teraz, otwieraja╠Ęc skarbnice╠Ę swego umys┼éu, gdzie sa╠Ę one z┼éoz╠çone i rozdaja╠Ęc je.

Widzenie Chrystusowe jest cudem. Ono pochodzi z daleka, a nie samo z siebie, poniewaz╠ç reprezentuje wieczna╠Ę mi┼éos╠üc╠ü, odrodzenie mi┼éos╠üci, kt├│ra nigdy nie umiera, chociaz╠ç by┼éa trzymana w ukryciu. Widzenie Chrystusowe jest wyobraz╠çeniem Nieba, poniewaz╠ç ono postrzega s╠üwiat tak podobny do Nieba, z╠çe moz╠çe byc╠ü w nim odzwierciedlona doskona┼éos╠üc╠ü Boz╠çego stworzenia. Przyciemnione zwierciad┼éo, jakie przedstawia soba╠Ę ten s╠üwiat, moz╠çe pokazywac╠ü tylko wykrzywione obrazy w po┼éamanych kawa┼ékach. Prawdziwy s╠üwiat jest wyobraz╠çeniem niewinnos╠üci Nieba.

Widzenie Chrystusowe jest cudem, w kt├│rym sa╠Ę zrodzone wszystkie cuda. Jest ich z╠ür├│d┼éem, kt├│re pozostaje z kaz╠çdym cudem, kt├│ry dajesz, a jednak wcia╠Ęz╠ç pozostaje twoim. Jest wie╠Ęzia╠Ę poprzez kt├│ra╠Ę daja╠Ęcy i otrzymuja╠Ęcy sa╠Ę juz╠ç tu na ziemi zjednoczeni, tak jak sa╠Ę jednos╠ücia╠Ę w Niebie. Chrystus w nikim nie widzi grzechu. I w Jego oczach bezgrzeszni sa╠Ę jednos╠ücia╠Ę. Ich s╠üwie╠Ętos╠üc╠ü zosta┼éa im dana przez Jego Ojca i przez Niego Samego.

Widzenie Chrystusowe jest mostem mie╠Ędzy s╠üwiatami. I moz╠çesz bezpiecznie ufac╠ü, z╠çe jego moc przeniesie cie╠Ę z tego s╠üwiata do innego, uczynionego s╠üwie╠Ętym przez przebaczenie. Rzeczy, kt├│re tu, na tym s╠üwiecie, sa╠Ę widziane jako sta┼ée i ca┼ékiem solidne, tam sa╠Ę tylko cieniami, przez╠üroczystymi, s┼éabo widocznymi; czasami sa╠Ę w og├│le zapomniane i nigdy nie sa╠Ę zdolne do przys┼éaniania s╠üwiat┼éa, kt├│re za nimi s╠üwieci. Widzeniu zosta┼éa przywr├│cona s╠üwie╠Ętos╠üc╠ü i teraz s╠ülepi moga╠Ęjuz╠ç widziec╠ü.

To jest jeden dar Ducha S╠üwie╠Ętego; skarbiec, do kt├│rego moz╠çesz sie╠Ę odwo┼éywac╠ü z doskona┼éa╠Ę pewnos╠ücia╠Ę, prosza╠Ęc o wszelkie rzeczy, kt├│re moga╠Ę przyczynic╠ü sie╠Ę do twego szcze╠Ęs╠ücia. Wszystkie sa╠Ę juz╠ç tu z┼éoz╠çone. Wszystkie moga╠Ę byc╠ü otrzymane tylko przez proszenie. Drzwi do tego skarbca nie sa╠Ę nigdy zamknie╠Ęte i nikomu sie╠Ę nie odmawia spe┼énienia jego najmniejszej pros╠üby czy zaspokojenia jego najbardziej pala╠Ęcej potrzeby. Nie ma choroby, kt├│ra by nie by┼éa uzdrowiona, nie ma braku, kt├│ry nie by┼éby uzupe┼éniony, nie ma potrzeby, kt├│ra nie by┼éaby zaspokojona przez ten z┼éoty skarbiec Chrystusa.

Tu ten s╠üwiat sobie rzeczywis╠ücie przypomina, co zosta┼éo utracone, gdy zosta┼é on wytworzony. Albowiem tu zostaje naprawiony, uczyniony zn├│w nowym, ale widzianym w innym s╠üwietle. To, co mia┼éo byc╠ü domem grzechu, staje sie╠Ę centrum odkupienia, miejscem mi┼éosierdzia, gdzie cierpia╠Ęcy sa╠Ę uzdrowieni i mile witani. Nikt nie be╠Ędzie odprawiony z tego nowego domu, gdzie oczekuje go zbawienie. Nikt dla niego nie jest obcy. Nikt go o nic nie prosi, z wyja╠Ętkiem daru jego akceptacji jego powitania.

Widzenie Chrystusowe jest s╠üwie╠Ęta╠Ę ziemia╠Ę, gdzie lilie przebaczenia zapuszczaja╠Ę swe korzenie. To jest ich dom. One moga╠Ę byc╠ü sta╠Ęd z powrotem przeniesione do tego s╠üwiata, ale nigdy nie moga╠Ę rosna╠Ęc╠ü na jego nieurodzajnych i p┼éytkich glebach. Potrzebuja╠Ę bowiem s╠üwiat┼éa, ciep┼éa, serdecznos╠üci i z╠çyczliwej troski, jaka╠Ę zapewnia mi┼éosierdzie Chrystusa. Potrzebuja╠Ę mi┼éos╠üci, z kt├│ra╠Ę On na nie spogla╠Ęda. I staja╠Ę sie╠Ę Jego pos┼éan╠ücami, kt├│rzy daj atak jak sami otrzymali.

Bierz z Jego skarbca, kt├│ry moz╠çe tylko powie╠Ększac╠ü swe skarby. Jego lilie nie opuszczaja╠Ę swego domu, kiedy z powrotem sa╠Ę przynoszone temu s╠üwiatu. Ich korzenie w nim pozostaja╠Ę. One nie opuszczaja╠Ę swego z╠ür├│d┼éa, ale przynosza╠Ę z soba╠Ę swa╠Ę dobroczynnos╠üc╠ü, przemieniaja╠Ęc ten s╠üwiat w ogr├│d podobny do tego, z kt├│rego pochodza╠Ę i do kt├│rego powr├│ca╠Ę, wzbogacone o nowy zapach. Teraz sa╠Ę juz╠ç podw├│jnie b┼éogos┼éawione. Przes┼éania od Chrystusa, kt├│re przynios┼éy, zosta┼éy dostarczone i zwr├│cone im z powrotem. I one che╠Ętnie Jemu je zwracaja╠Ę.

Ujrzyj sk┼éadnice╠Ę cud├│w wystawionych dla ciebie, by ci je dac╠ü. Czyz╠ç nie jestes╠ü wart tego daru, skoro B├│g przeznaczy┼é go dla ciebie? Nie osa╠Ędzaj Boz╠çego Syna, ale poda╠Ęz╠çaj droga╠Ę, kt├│ra╠Ę On wyznaczy┼é. Chrystus wys╠üni┼é sen o s╠üwiecie przebaczenia. To jest Jego dar, dzie╠Ęki kt├│remu moz╠çna utworzyc╠ü dobre przejs╠ücie od s╠ümierci do z╠çycia, od beznadziejnos╠üci do nadziei. S╠ünijmy przez chwile╠Ę ten sen wraz z Nim. Jego sen budzi nas do prawdy. Jego widzenie jest s╠ürodkiem umoz╠çliwiaja╠Ęcym powr├│t do naszej nieutraconej i wiecznej s╠üwie╠Ętos╠üci┬áw Bogu.



Lekcja 158
Lekcja 160

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>