Lekcja 169

Lekcja 168
Lekcja 170

Lekcja 169.

Listen to “LEKCJA 169 – Dzie╠Ęki ┼éasce z╠çyje╠Ę. Dzie╠Ęki ┼éasce jestem wyzwolony.” on Spreaker.

Z╠çyje╠Ę dzie╠Ęki ┼éasce. Dzie╠Ęki ┼éasce jestem uwolniony.

┼üaska jest tym aspektem Mi┼éos╠üci Boga, kt├│ry jest najbardziej podobny do stanu panuja╠Ęcego w jednos╠üci prawdy. Jest ona najbardziej wznios┼éym da╠Ęz╠çeniem tego s╠üwiata, poniewaz╠ç prowadzi ca┼ékowicie poza ten s╠üwiat. Jest poza moz╠çliwos╠ücia╠Ę nauczenia sie╠Ę, a jednak jest celem nauki, poniewaz╠ç ┼éaska nie moz╠çe sie╠Ę urzeczywistnic╠ü, dop├│ki umys┼é nie przygotuje sie╠Ę na prawdziwe jej przyje╠Ęcie. ┼üaska natychmiast staje sie╠Ę nieunikniona dla tych, kt├│rzy przygotowali st├│┼é, na kt├│rym moz╠çe byc╠ü ona ┼éagodnie z┼éoz╠çona i che╠Ętnie przyje╠Ęta; jest nieunikniona dla tych, kt├│rzy przygotowali czysty i s╠üwie╠Ęty o┼étarz dla tego daru.

┼üaska jest akceptacja╠Ę Mi┼éos╠üci Boga w s╠üwiecie na poz├│r pe┼énym nienawis╠üci i strachu. ┼üaska sprawia, z╠çe nienawis╠üc╠ü i strach znikaja╠Ę, poniewaz╠ç przedstawia ona soba╠Ę stan tak przeciwny do tego wszystkiego, co ten s╠üwiat w sobie mies╠üci, z╠çe ci, kt├│rych umys┼éy sa╠Ę os╠üwiecone przez dar ┼éaski, nie moga╠Ę juz╠ç dalej wierzyc╠ü, z╠çe ten s╠üwiat strachu jest prawdziwy.

┼üaski nie moz╠çna sie╠Ę nauczyc╠ü. Kon╠ücowy krok musi byc╠ü dokonany poza wszelkim uczeniem. ┼üaska nie jest wie╠Ęc celem, do uzyskania kt├│rego ten kurs aspiruje. Jednak przygotowujemy sie╠Ę na przyje╠Ęcie ┼éaski, aby nasze otwarte umys┼éy mog┼éy us┼éyszec╠ü Wezwanie do przebudzenia. Odpowiednio przygotowany umys┼é nie zamyka sie╠Ę na G┼éos Boga. Staje sie╠Ę s╠üwiadomy tego, z╠çe sa╠Ę rzeczy, kt├│rych on nie zna i w ten spos├│b jest got├│w do zaakceptowania stan├│w ca┼ékowicie r├│z╠çnia╠Ęcych sie╠Ę od jego dotychczasowych dos╠üwiadczen╠ü, kt├│re dobrze zna i do kt├│rych jest przyzwyczajony.

Byc╠ü moz╠çe mog┼éoby sie╠Ę wydawac╠ü, z╠çe zaprzeczylis╠ümy naszemu stwierdzeniu, iz╠ç objawienie Ojca i Syna jako Jednos╠üci juz╠ç nasta╠Ępi┼éo. Ale m├│wilis╠ümy takz╠çe, z╠çe to umys┼é okres╠üla, kiedy ten czas nasta╠Ępi i z╠çe go juz╠ç wyznaczy┼é. A jednak namawiamy cie╠Ę, bys╠ü ni├│s┼é z soba╠Ę s╠üwiadectwo S┼éowa Boz╠çego, az╠çeby przyspieszyc╠ü dos╠üwiadczenie prawdy i przybliz╠çyc╠ü czas jej dotarcia do kaz╠çdego umys┼éu, kt├│ry rozpoznaje, jakie skutki wywo┼éuje w tobie prawda.

Jednos╠üc╠ü jest po prostu idea╠Ę, z╠çe B├│g jest. I w Swym Bycie ogarnia On wszystko. Z╠çaden umys┼é nie zawiera niczego innego opr├│cz Niego. M├│wimy ÔÇ×B├│g jest” i nie m├│wimy juz╠ç nic wie╠Ęcej, gdyz╠ç wobec tej wiedzy s┼éowa sa╠Ę bez sensu. Nie istnieja╠Ę usta, kt├│re mog┼éyby je wypowiedziec╠ü, a z╠çadna cze╠Ęs╠üc╠ü umys┼éu nie jest wystarczaja╠Ęco odre╠Ębna by umys┼é m├│g┼é poczuc╠ü, z╠çe jest teraz s╠üwiadomy czegos╠ü, co nie jest nim samym. Umys┼é jest zjednoczony ze swoim Z╠ür├│d┼éem. I tak samo jak jego Z╠ür├│d┼éo, on po prostu jest.

My o tym wszystkim nie potrafimy ani m├│wic╠ü, ani pisac╠ü, ani nawet mys╠ülec╠ü. To pojawia sie╠Ę w kaz╠çdym umys╠üle dopiero wtedy, gdy temu umys┼éowi zostanie juz╠ç w pe┼éni dane i przez ten umys┼é zostanie juz╠ç w pe┼éni odebrane rozpoznanie, z╠çe jego wola jest Wola╠Ę Boz╠ça╠Ę. To przywraca ten umys┼é wiecznej teraz╠üniejszos╠üci, gdzie poje╠Ęcie przesz┼éos╠üci i przysz┼éos╠üci jest nie do pomys╠ülenia. To lez╠çy poza zbawieniem; poza wszelka╠Ę mys╠üla╠Ę w czasie, poza przebaczeniem i s╠üwie╠Ętym obliczem Chrystusa. Syn Boga tylko znikna╠Ę┼é w swym Ojcu, a jego Ojciec w nim. Tego s╠üwiata w og├│le nie by┼éo, nigdy. Wiecznos╠üc╠ü pozostaje sta┼éym stanem.

To wykracza poza dos╠üwiadczenie, kt├│re pr├│bujemy przyspieszyc╠ü. Jednak przebaczenie, nauczane i uczone, przynosi ze soba╠Ę dos╠üwiadczenia, kt├│re daja╠Ę s╠üwiadectwo, z╠çe czas, kt├│ry sam umys┼é ustanowi┼é, by porzucic╠ü wszystko z wyja╠Ętkiem tego, jest teraz tak bliski, z╠çe niemal w zasie╠Ęgu re╠Ęki. Nie przyspieszamy go jednak poprzez oferowanie czegos╠ü, co by┼éo ukryte przed Tym, Kto naucza, co znaczy przebaczenie.

Wszelkie uczenie juz╠ç zosta┼éo w Jego Umys╠üle zrealizowane i zakon╠üczone. On pozna┼é wszystko, co czas zawiera i da┼é to rozpoznanie wszystkim umys┼éom, z╠çeby kaz╠çdy m├│g┼é okres╠ülic╠ü, z miejsca, gdzie czas sie╠Ę skon╠üczy┼é, kiedy ma byc╠ü mu udoste╠Ępnione objawienie i wiecznos╠üc╠ü. Powtarzalis╠ümy juz╠ç przedtem kilka razy, z╠çe ty tylko odbywasz podr├│z╠ç, kt├│ra jest juz╠ç zakon╠üczona.

Albowiem tu musi byc╠ü jednos╠üc╠ü. To, jaki czas umys┼é wyznaczy┼é dla objawienia, jest ca┼ékowicie nieistotne w odniesieniu do tego, co musi byc╠ü sta┼éym stanem, wiecznie takim, jakim zawsze by┼é i wiecznie pozostaja╠Ęcym takim, jakim jest teraz. My tylko odgrywamy role╠Ę juz╠ç dawno temu nam przypisana╠Ę i w pe┼éni rozpoznana╠Ę jako w spos├│b doskona┼éy wype┼éniona╠Ę przez Tego, Kto napisa┼é scenariusz zbawienia w Imie╠Ę Swojego Stw├│rcy i w imie╠Ę Syna Swojego Stw├│rcy.

Nie ma potrzeby dalszego wyjas╠üniania tego, czego nikt na tym s╠üwiecie nie moz╠çe zrozumiec╠ü. Gdy nadejdzie objawienie twej jednos╠üci, zostanie w├│wczas poznane i w pe┼éni zrozumiane. Teraz mamy prace╠Ę do wykonania, gdyz╠ç ci, kt├│rzy pozostaja╠Ę w czasie, moga╠Ę rozmawiac╠ü o rzeczach poza czasem i us┼éyszec╠ü wyjas╠ünienie, z╠çe to, co ma nadejs╠üc╠ü, jest juz╠ç przesz┼éos╠ücia╠Ę. Jednak jaki sens moga╠Ę miec╠ü te s┼éowa dla tych, kt├│rzy wcia╠Ęz╠ç licza╠Ę godziny i wed┼éug nich wstaja╠Ę, pracuja╠Ę i ida╠Ę spac╠ü?

Wystarczy wie╠Ęc, z╠çeby twa╠Ę praca╠Ę do wykonania by┼éo odegranie swojej roli. Zakon╠üczenie musi pozostawac╠ü dla ciebie niejasne, dop├│ki nie wype┼énisz tej roli. To nie ma znaczenia. Albowiem twoja rola jest tym, od czego zalez╠çy ca┼éa reszta. Gdy podejmujesz sie╠Ę wyznaczonej ci roli, zbawienie przybliz╠ça sie╠Ę troche╠Ę do kaz╠çdego niepewnego serca, kt├│re jeszcze nie bije w zgodnym rytmie z Bogiem.

Przebaczenie jest g┼é├│wnym tematem, kt├│ry przewija sie╠Ę poprzez ca┼ée zbawienie, utrzymuja╠Ęc wszystkie jego role w g┼ée╠Ębokich zwia╠Ęzkach, kieruja╠Ęc nim i zapewniaja╠Ęc w┼éas╠üciwy rezultat. A teraz prosimy o ┼éaske╠Ę, ostatni dar, jakim zbawienie moz╠çe nas obdarzyc╠ü. Dos╠üwiadczenie, jakiego ┼éaska dostarcza, zakon╠üczy czas, poniewaz╠ç ┼éaska zapowiada Niebo, chociaz╠ç nie zaste╠Ępuje mys╠üli o czasie d┼éuz╠çej niz╠ç przez ma┼éa╠Ę chwile╠Ę.

Ten kr├│tki okres wystarcza. W┼éas╠ünie w nim sa╠Ę z┼éoz╠çone cuda, aby mog┼éy byc╠ü przez ciebie zwr├│cone z s╠üwie╠Ętych chwil, kt├│re otrzymujesz poprzez ┼éaske╠Ę w twym dos╠üwiadczeniu, wszystkim, kt├│rzy widza╠Ę s╠üwiat┼éo utrzymuja╠Ęce sie╠Ę na twojej twarzy. Czyjez╠ç jest oblicze Chrystusa jak nie tego, kto wszed┼é na moment do wiecznos╠üci i przyni├│s┼é stamta╠Ęd, by pob┼éogos┼éawic╠ü ten s╠üwiat, wyraz╠üne odzwierciedlenie jednos╠üci, kt├│ra╠Ę jeszcze chwile╠Ę wczes╠üniej odczuwa┼é? Jak m├│g┼ébys╠ü w kon╠ücu osia╠Ęgna╠Ęc╠ü te╠Ę jednos╠üc╠ü na zawsze, gdy cze╠Ęs╠üc╠ü ciebie wcia╠Ęz╠ç pozostaje na zewna╠Ętrz, niewiedza╠Ęca, nieprzebudzona i potrzebuja╠Ęca ciebie jako s╠üwiadka prawdy?

Ba╠Ędz╠ü wdzie╠Ęczny, z╠çe wracasz, tak jak cieszy┼ées╠ü sie╠Ę przez╠çywiaja╠Ęc s╠üwie╠Ęta╠Ę chwile╠Ę i przyjmuja╠Ęc dary, kt├│rych dostarczy┼éa ci ┼éaska. Przynosisz je sobie z powrotem. A objawienie nie pozostaje zbyt daleko od tych dar├│w. Jego nadejs╠ücie jest zapewnione. Prosimy o ┼éaske╠Ę i o dos╠üwiadczenie, kt├│re pocia╠Ęga za soba╠Ę ┼éaska. Witamy uwolnienie, kt├│re ona kaz╠çdemu oferuje. Nie prosimy o to, o co prosic╠ü nie moz╠çna. Nie oczekujemy tego, czego ┼éaska dac╠ü nie moz╠çe. Albowiem w┼éas╠ünie to (uwolnienie) moz╠çemy dac╠ü w ┼éasce, kt├│ra zosta┼éa nam dana.

Cel naszej dzisiejszej nauki nie wykracza poza te╠Ę modlitwe╠Ę. Jednak, czy moz╠çna w tym s╠üwiecie uczynic╠ü cos╠ü wie╠Ęcej, niz╠ç prosic╠ü dzis╠ü Tego, Kto daje nam ┼éaske╠Ę, o kt├│ra╠Ę prosimy (by zosta┼éa nam dana), tak jak by┼éa Jemu dana?

Z╠çyje╠Ę dzie╠Ęki ┼éasce. Dzie╠Ęki ┼éasce jestem uwolniony.

Daje╠Ę dzie╠Ęki ┼éasce. Dzie╠Ęki ┼éasce be╠Ęde╠Ę uwalnia┼é.



Lekcja 168
Lekcja 170

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>