Lekcja 192

Lekcja 191
Lekcja 193

Lekcja 192.

Listen to “LEKCJA 192 – Mam funkcje╠Ę, kto╠üra╠Ę Bo╠üg chce, bym wype┼éni┼é.” on Spreaker.

Mam funkcje╠Ę, kt├│ra╠Ę B├│g chcia┼éby, abym pe┼éni┼é.

Jest Wola╠Ę twego s╠üwie╠Ętego Ojca, abys╠ü Jego dope┼éni┼é i z╠çeby twoja Jaz╠ün╠ü by┼éa Jego s╠üwie╠Ętym Synem, bys╠ü by┼é na zawsze czystym jak On, z mi┼éos╠üci stworzonym i w mi┼éos╠üci zachowanym, rozprzestrzeniaja╠Ęcym mi┼éos╠üc╠ü, stwarzaja╠Ęcym w jej imie╠Ę, na zawsze w jednos╠üci z Bogiem i ze swoja╠Ę Jaz╠ünia╠Ę. Ale co taka funkcja moz╠çe znaczyc╠ü w s╠üwiecie zazdros╠üci, nienawis╠üci i ataku?

Zatem w tym s╠üwiecie pe┼énisz funkcje╠Ę pojmowana╠Ę za pos╠ürednictwem jego w┼éasnych okres╠ülen╠ü. Albowiem kt├│z╠ç moz╠çe rozumiec╠ü je╠Ęzyk, kt├│ry wykracza poza jego zdolnos╠üc╠ü pojmowania tego je╠Ęzyka? Twoja╠Ę funkcje╠Ę tu, na tym s╠üwiecie, stanowi przebaczenie. Nie jest ono Boz╠ça╠Ę kreacja╠Ę, poniewaz╠ç jest tylko s╠ürodkiem, poprzez kt├│ry moz╠çe byc╠ü usunie╠Ęta nieprawda. Kto by wybacza┼é Niebu? Ale na ziemi potrzebujesz s╠ürodk├│w, by pozbyc╠ü sie╠Ę iluzji. Stworzenie czeka tylko na to, bys╠ü je z powrotem uzna┼é, a nie dope┼éni┼é.

Na tym s╠üwiecie nie moz╠çna sobie stworzenia nawet wyobrazic╠ü. Ono nie ma tu sensu. Przebaczenie jest najbliz╠çsze temu, co moz╠çe zaistniec╠ü na ziemi. Albowiem to, co jest zrodzone przez Niebiosa, w og├│le nie ma formy. Jednak B├│g stworzy┼é Tego, Kto ma moc przek┼éadania na forme╠Ę tego, co jest ca┼ékowicie bez formy. To,┬áco On wytwarza, to wcia╠Ęz╠ç sa╠Ę jeszcze sny, ale tak bliskie przebudzeniu, z╠çe s╠üwieci juz╠ç w nich s╠üwiat┼éo dnia, a juz╠ç otwieraja╠Ęce sie╠Ę oczy spogla╠Ędaja╠Ę na radosne widoki, kt├│re sa╠Ę im oferowane.

Przebaczenie ┼éagodnie spogla╠Ęda na wszystkie rzeczy, kt├│re w Niebie sa╠Ę nieznane, spostrzega ich zniknie╠Ęcie i pozostawia ten s╠üwiat czysta╠Ę i pozostaja╠Ęca╠Ę bez skazy tabliczka╠Ę, na kt├│rej teraz S┼éowo Boz╠çe moz╠çe zasta╠Ępic╠ü napisane tam poprzednio bezsensowne symbole. Przebaczenie jest s╠ürodkiem, dzie╠Ęki kt├│remu zostaje przezwycie╠Ęz╠çony strach s╠ümierci, poniewaz╠ç przestaje byc╠ü on juz╠ç dzika╠Ę atrakcja╠Ę w sytuacji, gdy winy juz╠ç nie ma. Przebaczenie umoz╠çliwia postrzeganie cia┼éa takim, jakim ono jest: prosta╠Ę pomoca╠Ę naukowa╠Ę przeznaczona╠Ę do od┼éoz╠çenia gdy nauczanie jest ukon╠üczone, ale prawie wcale nie zmieniaja╠Ęca╠Ę tego, kto sie╠Ę uczy.

Umys┼é bez cia┼éa nie moz╠çe pope┼éniac╠ü b┼ée╠Ęd├│w. Nie moz╠çe mys╠ülec╠ü, z╠çe umrze, ani tez╠ç byc╠ü ofiara╠Ę bezlitosnego ataku. Z┼éos╠üc╠ü staje sie╠Ę niemoz╠çliwa, a czy jest wtedy miejsce dla przeraz╠çenia? Czy mog┼éyby wcia╠Ęz╠ç ne╠Ękac╠ü le╠Ęki tego, kto utraci┼é z╠ür├│d┼éo wszelkiego ataku, podstawe╠Ę cierpienia, siedzibe╠Ę strachu? Tylko przebaczenie moz╠çe uwolnic╠ü umys┼é od mys╠ülenia, z╠çe cia┼éo jest jego domem. Tylko przebaczenie moz╠çe przywr├│cic╠ü pok├│j, kt├│ry B├│g przeznaczy┼é Swojemu s╠üwie╠Ętemu Synowi. Tylko przebaczenie moz╠çe przekonac╠ü Syna aby przyjrza┼é sie╠Ę znowu swojej s╠üwie╠Ętos╠üci.

Gdy gniew od ciebie odejdzie, be╠Ędziesz rzeczywis╠ücie postrzega┼é, z╠çe w zamian za widzenie Chrystusowe i dar widzenia nie proszono cie╠Ę o z╠çadna╠Ę ofiare╠Ę, a jedynie z twojego chorego i ume╠Ęczonego umys┼éu zosta┼é usunie╠Ęty wszelki b├│l. Czy cos╠ü takiego moz╠çe byc╠ü niemile widziane? Czy moz╠çe byc╠ü to przeraz╠çaja╠Ęce? Czy raczej jest to cos╠ü, na co ma sie╠Ę nadzieje╠Ę, co poznaje sie╠Ę z wdzie╠Ęcznos╠ücia╠Ę i przyjmuje z rados╠ücia╠Ę? Jestes╠ümy jednos╠ücia╠Ę i dlatego nie rezygnujemy z niczego. Ale niewa╠Ętpliwie wszystko otrzymalis╠ümy poprzez Boga.

Mimo to, potrzebujemy przebaczenia, aby dostrzec, z╠çe tak jest. Bez jego dobroczynnego s╠üwiat┼éa szukamy w ciemnos╠üciach, uz╠çywaja╠Ęc rozumu tylko do usprawiedliwienia naszej ws╠üciek┼éos╠üci i naszego ataku. Nasze zrozumienie jest tak ograniczone, z╠çe to, co mys╠ülimy, iz╠ç rozumiemy, stanowi tylko zame╠Ęt i pomieszanie zrodzone przez b┼éa╠Ęd. Jestes╠ümy zagubieni we mgle zmieniaja╠Ęcych sie╠Ę sn├│w i przeraz╠çaja╠Ęcych mys╠üli, nasze oczy mocno sie╠Ę zamykaja╠Ę aby nie widziec╠ü s╠üwiat┼éa; nasze umys┼éy zajmuja╠Ę sie╠Ę czczeniem czegos╠ü, czego nie ma.

Kto moz╠çe byc╠ü ponownie narodzony w Chrystusie, jak nie ten, kto przebaczy┼é kaz╠çdemu, kogo widzi, o kim mys╠üli, lub kogo sobie wyobraz╠ça? Czy ten, kto kogos╠ü wie╠Ęzi, moz╠çe byc╠ü wolny? Straz╠çnik wie╠Ęzienny nie jest wolny, bowiem jest zwia╠Ęzany ze swym wie╠Ęz╠üniem. Musi byc╠ü pewien, z╠çe wie╠Ęzien╠ü nie ucieknie i dlatego spe╠Ędza sw├│j czas na jego pilnowaniu. Mury i kraty, kt├│re tego wie╠Ęz╠ünia ograniczaja╠Ę, staja╠Ę sie╠Ę tym s╠üwiatem, w kt├│rym wraz z nim z╠çyje tez╠ç jego straz╠çnik. I dlatego od wolnos╠üci tego straz╠çnika zalez╠çy droga do wolnos╠üci ich obu.

Zatem nie trzymaj w wie╠Ęzieniu nikogo. Uwalniaj zamiast wie╠Ęzic╠ü, poniewaz╠ç w ten spos├│b r├│wniez╠ç siebie uwalniasz. Ta droga jest prosta. Za kaz╠çdym razem, gdy czujesz, z╠çe ogarnia cie╠Ę z┼éos╠üc╠ü, us╠üwiadom sobie, z╠çe trzymasz miecz nad swoja╠Ę g┼éowa╠Ę. I on opadnie na ciebie, lub zostanie odsunie╠Ęty, w zalez╠çnos╠üci od tego, czy postanowisz byc╠ü pote╠Ępionym, czy tez╠ç byc╠ü wolnym. W ten spos├│b, ponad wszelka╠Ę wa╠Ętpliwos╠üc╠ü, kaz╠çdy, kto wydaje sie╠Ę kusic╠ü cie╠Ę, bys╠ü sie╠Ę rozz┼éos╠üci┼é, staje sie╠Ę twoim zbawicielem od wie╠Ęzienia s╠ümierci.

Ba╠Ędz╠ü dzis╠ü mi┼éosierny. Syn Boga zas┼éuguje na mi┼éosierdzie. To on prosi, z╠çebys╠ü zaakceptowa┼é juz╠ç teraz droge╠Ę do wolnos╠üci. Nie odmawiaj mu. Mi┼éos╠üc╠ü jego Ojca do niego nalez╠çy do ciebie. Twoja╠Ę funkcja╠Ę tu, na ziemi, jest tylko to, by mu przebaczyc╠ü, bys╠ü m├│g┼é go znowu przyja╠Ęc╠ü jako swoja╠Ę Toz╠çsamos╠üc╠ü. On jest takim, jakim go stworzy┼é B├│g. A ty jestes╠ü tym, czym on jest. Przebacz mu teraz jego grzechy, a zobaczysz, z╠çe stanowisz z nim jednos╠üc╠ü.



Lekcja 191
Lekcja 193

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>