Lekcja 195

Lekcja 194
Lekcja 196

Lekcja 195.

Listen to “Lekcja 195 – Mi┼éo┼Ť─ç jest drog─ů, kt├│r─ů pod─ů┼╝am z wdzi─Öczno┼Ťci─ů.” on Spreaker.

Mi┼éos╠üc╠ü jest droga╠Ę, kt├│ra╠Ę ide╠Ę z wdzie╠Ęcznos╠ücia╠Ę.

Wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü jest lekcja╠Ę trudna╠Ę do nauczenia dla tych, kt├│rzy patrza╠Ę na ten s╠üwiat niew┼éas╠üciwie, na opak. Wszystko, co kaz╠çdy z nich moz╠çe uczynic╠ü, to postrzegac╠ü siebie jako lepszego od innych. I pr├│buje osia╠Ęgna╠Ęc╠ü z tego powodu zadowolenie, poniewaz╠ç ten drugi wydaje sie╠Ę cierpiec╠ü bardziej niz╠ç on. Jak z╠ça┼éosne i jak bardzo wyraz╠çaja╠Ęce dezaprobate╠Ę sa╠Ę takie mys╠üli! Albowiem kto ma powody do wdzie╠Ęcznos╠üci tylko dlatego, z╠çe inni maja╠Ę do niej mniej powod├│w? I kto m├│g┼éby cierpiec╠ü mniej tylko dlatego, z╠çe widzi innych, cierpia╠Ęcych wie╠Ęcej? Twoja Wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü jest nalez╠çna Temu, Kto sprawi┼é, z╠çe znikne╠Ę┼éy wszelkie powody do z╠çalu na ca┼éym s╠üwiecie.

Jest szalen╠üstwem sk┼éadac╠ü podzie╠Ękowania za cierpienia. Ale jest r├│wnie szalone zaniechanie podzie╠Ękowan╠ü dla Tego, Kto oferuje ci s╠ürodki, dzie╠Ęki kt├│rym wszelki b├│l jest uzdrowiony, a cierpienie zasta╠Ępione s╠ümiechem i szcze╠Ęs╠üciem. Nawet ci, kt├│rzy sa╠Ę tylko cze╠Ęs╠üciowo zdrowi na umys╠üle, nie mogliby odm├│wic╠ü podje╠Ęcia krok├│w,┬ákt├│rymi On kieruje i poda╠Ęz╠çania droga╠Ę, kt├│ra╠Ę On im wskazuje, by uciekli z wie╠Ęzienia przez drzwi, przedtem nie zauwaz╠çane, ale teraz juz╠ç postrzegane.

Tw├│j brat jest twym ÔÇ×wrogiem” poniewaz╠ç postrzegasz w nim rywala, konkuruja╠Ęcego z toba╠Ę w osia╠Ęgnie╠Ęciu pokoju; grabiez╠çce╠Ę, kt├│ry zabiera ci rados╠üc╠ü i nie pozostawia ci nic, opr├│cz czarnej rozpaczy, tak gorzkiej i tak nieuste╠Ępliwej, z╠çe nie pozostawia z╠çadnej nadziei. Teraz z╠çyczysz sobie juz╠ç jedynie zemsty. Teraz moz╠çesz tylko pr├│bowac╠ü go powalic╠ü, by poleg┼é wraz z toba╠Ę, tak bezuz╠çyteczny jak ty; kt├│remu tak ma┼éo pozosta┼éo z tego, co dzierz╠çy┼é w swych d┼éoniach, jak i tobie w twoich.

Twa wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü dla Boga nie jest spowodowana tym, z╠çe tw├│j brat jest bardziej zniewolony niz╠ç ty, ani tez╠ç nie by┼éoby rozsa╠Ędne, bys╠ü rozws╠ücieczy┼é sie╠Ę z tego powodu, z╠çe on wydaje sie╠Ę byc╠ü bardziej wolny. Mi┼éos╠üc╠ü nie dokonuje por├│wnan╠ü. A wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü moz╠çe byc╠ü tylko szczera, jes╠üli ma ┼éa╠Ęczyc╠ü sie╠Ę z mi┼éos╠ücia╠Ę. Sk┼éadamy dzie╠Ęki Bogu, naszemu Ojcu, za to, z╠çe w nas wszystko odnajdzie swa╠Ę wolnos╠üc╠ü. Nigdy tak nie be╠Ędzie, z╠çe cos╠ü zostanie uwolnione, podczas gdy cos╠ü innego be╠Ędzie wcia╠Ęz╠ç zniewolone. Kt├│z╠ç bowiem moz╠çe sie╠Ę targowac╠ü w imie╠Ę mi┼éos╠üci?

Zatem dzie╠Ękuj, ale szczerze. I pozw├│l, by w twej wdzie╠Ęcznos╠üci znalaz┼éo sie╠Ę miejsce dla tych, kt├│rzy wyswobodza╠Ę sie╠Ę wraz z toba╠Ę; dla s┼éabych, ubogich, przeraz╠çonych i tych, kt├│rzy op┼éakuja╠Ę strate╠Ę i odczuwaja╠Ę pozorny b├│l, kt├│rzy cierpia╠Ę z powodu zimna i g┼éodu lub dla tych, kt├│rzy poda╠Ęz╠çaja╠Ę droga╠Ę nienawis╠üci albo krocza╠Ę s╠üciez╠çka╠Ę s╠ümierci. Wszyscy oni ida╠Ę z toba╠Ę. Nie por├│wnujmy siebie z nimi, poniewaz╠ç w ten spos├│b oddzielamy ich od naszej s╠üwiadomos╠üci jednos╠üci, jaka╠Ę z nimi wsp├│┼édzielimy i jaka╠Ę oni musza╠Ę wsp├│┼édzielic╠ü z nami.

Dzie╠Ękujemy naszemu Ojcu tylko za jedno: za to, z╠çe nie jestes╠ümy oddzieleni od wszystkich z╠çywych istot i zatem stanowimy jedno z Nim. I radujemy sie╠Ę z tego, z╠çe nigdy nie moga╠Ę powstac╠ü z╠çadne wyja╠Ętki, kt├│re mog┼éyby zmniejszyc╠ü nasza╠Ę ca┼ékowitos╠üc╠ü, nasza╠Ę pe┼énie╠Ę, ani os┼éabic╠ü czy zmienic╠ü naszej funkcji dope┼énienia Tego, Kt├│ry Sam jest spe┼énieniem. Dzie╠Ękujemy wszystkim z╠çyja╠Ęcym istotom, poniewaz╠ç w przeciwnym razie sk┼éadalibys╠ümy podzie╠Ękowania za nic i doznalibys╠ümy poraz╠çki w rozpoznaniu dar├│w Boz╠çych dla nas.

Niech zatem nasi bracia opra╠Ę swoje zme╠Ęczone g┼éowy na naszych barkach, gdy odpoczywaja╠Ę przez chwile╠Ę. Dzie╠Ękujemy za nich. Albowiem jes╠üli potrafimy poprowadzic╠ü ich do pokoju droga╠Ę, kt├│ra╠Ę chcielibys╠ümy odnalez╠üc╠ü, ta droga wreszcie otwiera sie╠Ę dla nas. Staroz╠çytne drzwi zn├│w obracaja╠Ę sie╠Ę, staja╠Ęc przed nami otworem; d┼éugo zapomniane S┼éowo ponownie odbija sie╠Ę echem w naszej pamie╠Ęci i nabiera wyrazistos╠üci, w miare╠Ę jak pojawia sie╠Ę w nas ponownie che╠Ęc╠ü, aby s┼éuchac╠ü.

Krocz wie╠Ęc z wdzie╠Ęcznos╠ücia╠Ę ta╠Ę droga╠Ę mi┼éos╠üci. Bowiem, gdy odk┼éadamy na bok por├│wnania, nienawis╠üc╠ü ulega zapomnieniu. Jakie jeszcze przeszkody dla pokoju pozostaja╠Ę? Strach przed Bogiem jest wreszcie usunie╠Ęty, a my przebaczamy bez rozr├│z╠çnien╠ü. A zatem nie moz╠çemy postanowic╠ü nie zwaz╠çac╠ü na pewne rzeczy, a jednak trzymac╠ü wcia╠Ęz╠ç inne rzeczy pod kluczem jako ÔÇ×grzechy”. Kiedy w pe┼éni przebaczysz, be╠Ędziesz w pe┼éni wdzie╠Ęczny, poniewaz╠ç ujrzysz, z╠çe wszystko zyska┼éo prawo do mi┼éos╠üci, poprzez bycie tak bardzo kochaja╠Ęcym, jak kochaja╠Ęca jest twoja Jaz╠ün╠ü.

Dzis╠ü uczymy sie╠Ę mys╠ülec╠ü o wdzie╠Ęcznos╠üci zamiast o gniewie, z┼éos╠üliwos╠üci i zems╠ücie. Jest nam dane wszystko. Jes╠üli odmawiamy rozpoznania tego, nie mamy wtedy prawa do naszej goryczy czy z╠çalu i do takiego postrzegania samych siebie, kt├│re ukazuje nas w miejscu bezlitosnej pogoni, gdzie jestes╠ümy nieustannie zadre╠Ęczani i bezmys╠ülnie miotani, bez opieki i bez troski o nasza╠Ę przysz┼éos╠üc╠ü. Wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü staje sie╠Ę jedna╠Ę mys╠üla╠Ę, kt├│ra╠Ę zaste╠Ępujemy te szalone spostrzez╠çenia. B├│g sie╠Ę o nas zatroszczy┼é i nazywa nas Synem. Czy moz╠çe byc╠ü cos╠ü wie╠Ększego niz╠ç to?

Nasza wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü utoruje droge╠Ę do Niego i skr├│ci czas naszej nauki bardziej, niz╠ç m├│g┼ébys╠ü nawet zamarzyc╠ü. Wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü towarzyszy mi┼éos╠üci i tam gdzie istnieje jedno z tych uczuc╠ü, tam musi byc╠ü i drugie. Gdyz╠ç wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü jest tylko pewnym aspektem Mi┼éos╠üci, kt├│ra jest z╠ür├│d┼éem wszelkiego tworzenia. B├│g dzie╠Ękuje tobie, kt├│ry jestes╠ü Jego Synem, za to, z╠çe jestes╠ü tym, czym jestes╠ü; z╠çe jestes╠ü Jego W┼éasnym dope┼énieniem i z╠çe stanowisz wraz z Nim Z╠ür├│d┼éo mi┼éos╠üci. Twoja wdzie╠Ęcznos╠üc╠ü dla niego stanowi jednos╠üc╠ü z Jego wdzie╠Ęcznos╠ücia╠Ę dla ciebie. Albowiem mi┼éos╠üc╠ü nie moz╠çe poda╠Ęz╠çac╠ü z╠çadna╠Ę droga╠Ę opr├│cz drogi wdzie╠Ęcznos╠üci, a zatem idziemy droga╠Ę, kt├│ra prowadzi nas do Boga.



Lekcja 194
Lekcja 196

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>